Menu Close

Ugat at Ugnayan : Ikalawang Yugto

Ugat at Ugnayan : Ikalawang Yugto

The discipline developed by the members of ROFG in the performing arts  aids in developing their knack for facing challenges as well as the necessary grit to keep moving forward. The constant reminder and concern of Kuya Mon propelled them to strive for heights they may not have reached otherwise. Their gratitude and indebtedness to Kuya Mon and the group we consider family remains.

8 Comments

  • Abigail G. Calma says:

    My ROFG Story 2: Short but Sweet

    It was short but sweet – 16 years old ako when my HS Teacher Cheng Gnehc Cherry Ylanan Villanueva brought me to ROFG. Sabi nya it’s her first time na magdala ng SPA student. I think 1st show ko was Malacanang Show Lanceros de Tayabas at Karatong.
    Hindi ako nakapag aral kaagad ng College because of some reasons. Sinabihan ni Kuya Mon si Mam Cheng na papuntahin ako sa ro kahit walang rehearsal. Pagdating ko sa RO tinanong ako ni Kuya Mon. “Magaaral ka na ba ng College?” Sabi ko hindi pa po muna Kuya. Kuya said “pwes dito ka! Baka Magboyfriend boyfriend ka lang!”. Everyday kailangan nasa RO na ko ng maaga Bago pa magising si Kuya Mon. Kasi pag dumating ka ng gising na sya, matatakot ka na. Una nya pinagawa sakin ay kumuha ng baso nya sa kusina, dahil kasalukyan silang nagmmeeting nla Tto Frank at Mama Dennis. Hanggang nasundan na ng paglilinis sa bahay, pagtastas ng costume paulit ulit na gawa ni Manang Mar. Kuya Mon “Sukat mo, Ikot ka.. Tastasin mo” grabe un ilang beses Yun 😅. Araw araw iba ibang tasks. Kasi Sabi ni Kuya Mon “BAWAL UMUPO”.
    Nautusan magtype sa computer kasama si Kuya bokal Marciano T. Viri ng mga Dayaw Files, VHS/Costumes inventory, Casting, Letters and Etc. (Sec Peg) Natuto ako magbasa ng Sulat ni Kuya Mon 😅challenging po un. I remember napagsasabihan nya ko na kung ano ano ang tntype ko sa mga Pangalan ng Tribo. Dapat daw natatandaan na habang tntype..Pag magbibigay sya ng instructions wag ka magbbutt in. Kuya Mon once said “Makinig ka, wag mo ulitin sinasabi ko. Ano ka Parrot?”😱 My week na hndi ako nakapunta kasi ngkasakit kapatd ko, my parents that time nasa abroad sla. Napagalitan ako ni Mam Cheng “Hinahanap ka sakin ni Kuya!” natakot ako kasi akala ko may Mali na naman ako nprint or natype sa computer un pala isasali pala ko sa Mina Gabor group na nagpperform 2x a week sa isang restaurant. Pumunta daw ako sa RO kht weekdays. Na excite ako, kaya pumupunta talga ko. Sbi ni mam Cheng sa harap lang ako ng salamin dapat lage. Dahil di nagsisinungaling ang salamin. Nagaaral ako ng Uyauy nun. Tapos nanood si Kuya. Natakot ako. Pero may sinabi Sya “Oh dapat sa linggo na toh hindi lang Uya Uy ang Sayaw na alam mo”. (with pamewang) Inaral ko ang run of the mill repertoire with the guidance of Mam Cheng and Kuya boks na nakatira that time sa RO. I think ako Yun trainee sa Mina Gabor Group that time. Intimidating kasi mga seniors lahat ng ksama. Kung baga eh antique na.😅 Masasabi ko na naging training ground ko ang regular show na iyon. First solo dance ko dun Mag-asik, di kasi na ksama si mam Cheng nun isang beses. Hanggang ayun araw araw na Ko Talaga sa RO hanggang sa dun na ko halos tumira. Tumtulong Kay Nanay Lita at Kuya bokal magayos ng mga costumes at accesories sa bahay. Tapos harap ulit sa Salamin o Kaya Naman sa computer ulit. 😅Tapos kasama na ko lagi sa mga shows ang Saya! 😆😄

    Hindi po ako nabakya. Hindi ko nakasama ng dekada si Kuya Mon. Pero sobrang thankfull padin ako at di ako nagsisi sa decision ko na araw araw ako dapat nasa RO at dun na halos tumira. 😊🤗

    Lessons Learned :
    Flexibility, Adaptability, Social Intelligence and many many more.

    This is my ROFG Story. How about yours?

    #ROFG49 #MyROFGStory

  • Zion Cleto says:

    Zion Cleto
    I met Alfie in 1994 at Nayong Pilipino and curiously ask him questions on how did he came up with a group like that. So he gave me directions on how to go to Kuya Mon – Ramon Obusan. Went back to Cavite and schedule my visit on an early morning without any appointment for the reason that I seek an advice for an upcoming competition.

    When I got there, I knocked at the door; “Tao Po , Magandang umaga po”. (Hello, good morning.)
    A helper who wears shorts and bakya inside the house responded, “Anu po ang hanap nyo?” “ Sino po ba ang kailangan nila”? (What do you need? Who are you looking for?)
    So I replied, ”Eto po ba yung sa Ramon Obusan”? “Andyan po ba sya?” (Is this the Ramon Obusan? Is he there?)
    He answered back, “Ah saglit lang po!” “Maupo muna kayo at tatawagin ko po sya.” ( Wait a minute. Please have a seat while I will call him.)

    And so the helper left me to call for Mr. Obusan. After 3 minutes of waiting, the helper went back to me and asked, “Anu nga daw po ang sadya ninyo”? (Pardon, what do you need from him?)

    I told him, “Gusto ko sanang magtanong kung ano ang magandang ituro na sayaw sa cultural competition.” ( I just want to ask on what dance piece I should teach for a cultural competition.)
    He replied, “Ahhhh saglit lang po.” (Oh…please wait for a while)While waiting and wondering where Ramon Obusan is, this is exactly what happened.

    I heard calls from the helper, which were followed by whispers. After five minutes, people from everywhere and of different genders and ages started gathering in front of me. I found myself surrounded by a crowd of approximately 30-35 persons. Musical instruments are being set up at the side. Everyone was preparing for something quietly.

    Then, after 10 minutes, from this crowd, somebody said “OK na po Kuya.” (Sir, we’re ready.) Then the helper told me, “I want you to see the Bagobo’s version of the Creation ( “Malakas at Maganda”) and how they came to be our parents.”- “Putok sa Buho ito baka makatulong ito sayo”
    Then he said, “Ready”? (asking the performers in front of me), “Opo kuya” (Yes Sir) they replied. He commanded them, “GO MUSIC!”. (BONGGA!!! Live performance sa harap ko!!!!!!, si Ramon Obusan na pala yung kaharap ko na akala ko’y katulong sa bahay)

    Since then we became friends and on the year 2004, he named us “SANGHAYA DANCE ENSEMBLE” of Cavite.

    And from the roots of ROFG’s knowledge, arises diverse disciples amongst us in doing Theology, publish books, teaching, and very cautious all the time in fighting cultural ignorance.

    #MyROFGStory #ROFG49

  • Jhunnard Jhordan S. Cruz says:

    Jhunnard
    What’s your ROFG Story?

    JOTA PARAGUA. The Fire Unleashed

    The first time I did this fiery dance was on the 1998 World Folklore Festival Gala Night. Most of the seasoned dancers then were on hiatus or out of the country. Kuya Mon himself did the casting and I was picked among the junior dancers along with the company’s senior performers.

    I vividly remember the hard training that I had under Mama Lyle and Kuya Bocal, the clockwork precision, the snappy movements and the series of clean turns to execute. I was Mama Lyle”s opening ” pasikat” partner and god he is fucking strict and ruthless to the core, he always points out that the first two boys will set the whole mood of the dance and I cannot afford to be lousy (btw the opening part was choreographed originally for Inang and Mama Lyle for their 1993-94 European-US tour) He sees to it that my turns were perfect and in sync with his. We need to do this series of turns with arms folded to the body across the CCP Main Stage and halt in a jump turn and a snap pose. God that was sickening. Drop-dead gorgeous.

    On the night of the performance, I was feverish and everybody was on fire. Did the whole dance with gusto, gone backstage and saw a blackboard went behind it and there I collapsed and cry like a little girl. That was a literal BAPTISM OF FIRE, from then on I am always cast to perform this wonderful dance, thanks to my dance masters, casting director, and Kuya Mon who trusted me. A dance career highlight.

    Rehearsing it in front of Kuya Mon was always nerve-wracking and everybody was on their toes. Most of the time I was positioned/placed n the formation near to his chair and the bakya s just arms away and ready to be launch. His eyes were like of an eagle, looking over our strengths and weaknesses as a dance artist, He was never satisfied with just a couple of run-throughs, everything must be done in repetitions until it sticks to your body and soul (this training style I got from him). He was every dance master’s challenge, the person who needs to be pleased, the person you need to be at par. He will not accept a “pwede na yan!” when it comes to dance training and performing or else you will encounter a flying bakya or a barrage of PUTANG INA MO. An experience that these young company members never had and will never have. EVER.

    To dance Jota Paragua now and share the stage with Ronaldo Mendoza Raul Almodiel Nepomuceno Allan P. Villocinoo Lyle Eymard Abanilla Villahermosa Marciano T. Viri Kuya Fred and the & only Romeo Abarro is always an honor and a priviiledge.
    The rest of Jota Paragua that I watched in videos are not performed by ROFG icons and masters.To be honest I do not enjoy them at all. They just don’t have it. NO FIRE
    This is a valid opinion.

    JOTA PARAGUA IS R.O.F.G

    #MyROFGStory
    #ROFG49

  • Lyle Abanilla Villahermosa says:

    What’s your ROFG Story?

    Viva Filipinas! Viva España!

    I was a freshmen student then at the Pamantasan ng Lungsod ng Maynila when our new choreographer for PLM Hiyas ng Maynilad Dance Troupe Evelyn Teves brought us to the ROFG Center in Pasay to audition for an upcoming CCP production of Unpublished Dances of the Philippines. There were 17 of us who auditioned but only 5 made it to the cast. My first dance was Jota Isabela.

    After that CCP stint, I continued my training and eventually get to perform small parts in the group’s weekly performance at the Alegria Lounge in Manila Pavilion Hotel.

    My break finally came when i was chosen as the newest member to be part of the tour for the Universal Expo in Seville, Spain. My name was the last that Kuya Mon announced saying ” Magdadala ako ng Aeta sa Spain.. si Lyle!” After that joyous announcement comes the rigorous training. Learning all the major dances from Uyauy, Jota Manila, Kuntao and Tinikling. My dance masters were so strict that I would curse them in my mind and vowed to be determined and to be not just good but to be the best in all the dances.

    Imagine the excitement for it was my first airplane ride and trip abroad. The group was joined by the country’s reigning beauty title holders at that time to model creations of designer Rene Salud. Inside the exposition, coutries featured equally great artists but for ROFG be given the chance to perform on the Expo’s main stage was something else. The audience were cheering and stamping their feet expressing their appreciation. Kuya Mon always reminded us that we are on a mission not just to showcase dances but to give pride to the rich and beautiful culture of the Philippines.

    Happy Anniversary ROFG!! Salamat Kuya Mon!

    #MyROFGStory
    #ROFG49

  • Patty Velasco says:

    WHAT’S YOUR ROFG STORY?

    10 YEARS ako naging part ng grupong to. Simula ata 7 years old ako. Ito yung humulma ng pagkatao ko. And for that I AM FOREVER GRATEFUL.✨

    Usapang self-confidence, disiplina at pakikisama lahat yan dito ko natutunan at nakuha. Nakakalungkot lang ito nalang yung mga litrato na nakuha ko kasi nabura yung dati kong facebook account. Pero isa to sa hinding hindi ko rin makakalimutan na tour/show. Nagperform kami sa RAMAYANA FESTIVAL sa Bangkok, thailand. Dito ko rin unang na experience yung Lantern Festival! Sa pagkakaalala ko birthday celebration yun ni Queen Sirikit at nandun ang royalties that time. Nakasama namin sila sa gala dinner. Isang malaking karangalan at pambihirang karanasan.✨

    Imagine sa murang edad nakapagtravel ako ng South Korea, di ko rin malimutan yung trip na yun kasi yun yung unang out of the coutry ko kasama ang ibang BATANG ROFG. Solid experience kasi puro kami bagets that time kami nag represent ng PINAS sa isang expo don. From sa pagkain na walang katapusan, sa pag gala gala namin grabe sobrang memorable netong experience na to!💯

    Dalawang beses ako nakapag Thailand dahil sa ROFG. At yung di ko makakalimutan dito is yung hotel na pinag stayan namin!!! SOLID PA SA SOLID!!! From breakfast to dinner buffet talaga sya!!! Pag wala naman kami sa hotel packed food pero SOLID!!!! Walang katapusang kain!😜🙌🏼 At syempre nakakilala kami ng iba’t ibang tao na iba’t ibang nationality at yung iba until now nakakausap ko pa rin.🖤

    Memorable rin sakin yung China tour kasi first time ko maka experience ng -5 degrees na temperature yung halos di talaga ako makalabas sa sobrang lamig hahahahaha. Yung kahit anong takbo at sayaw mo hindi ka papawisan 😅

    At higit sa lahat hinding hindi ko makakalimutan yung binansagan akong ”TAE” ni lolo mon 😅💯 Isang dahilan kung bakit mas pinagiigihan ko lahat ng ginagawa ko from playing instruments to pagsasayaw.❤️ Naalala ko nung sa CCP madalas ako pagalitan ni lolo mon at i-call out tapos sabi sakin ni mami Cecile Celine Obusan Domingo “masasanay ka rin, para sayo rin yan”Isang salitang tumatak sakin.❤️ Yung last memory ko with lolo mon is yung nagstay kami ng late sa rofg tapos pinatay namin ilaw sabay ginulat kami ni lolo mon ng “BULAGA” nagtago sya sa mga costumes! Solid yun diba Christine Laura SingsonKristina Parato Tina👐🏻🙈😅

    EDITED: Isang di ko rin makakalimutan yung hand-carry ko yung banga pa bangkok wahahaha mapa eroplano hanggang bus kasi pag nabasag ang lokohan lifetime service sa company wahahahaha. At yung pinalakad ako magmula rofg hanggang simbahan para mag balance ng banga sa ulo ko wahahahahaha solid 😂😂😂 BASO lang talaga yung gusto ko ibalance sa ulo ko kasi dream dance ko pero BANGA ang binigay.❤️🙌🏼💯

    FOREVER THANKFUL & GRATEFUL SA LAHAT NG DANCE MASTERS NA HUMUBOG SA TALENTONG MERON KAMI NGAYON Cheng Gnehc Lyle Eymard Abanilla VillahermosaMarciano T. ViriRaul Almodiel Nepomuceno Jhunnard Jhordan S CruzMami Teeny, Kuya Maomaomaui Hero and Kuya Bobot!✨

    #MyROFGStory #ROFG49 #TatakROFG✨

  • Diane Pido says:

    What’s your ROFG story?

    Hawaii Tour
    2006

    My First tour with Rofg in Hawaii, Parang wala lang.. walang kakaba kaba.. swabe.. 🤣🤣 sino ba naman ang hindi kakabahan simula audition na kasama ang ilan sa mga Señior members hanggang sa pag pili ni Tito Mon kung sinong makakasama sa tour.. eh halos himatayin ka na? Parang gusto mo na lang tignan agad yung nasa papel na hawak nya kung sino kasama?
    Audition pa lang, parang alam ko sa sarili ko na ” hindi siguro ako makakasama sa tour, ang daming mas magagaling sumayaw kesa saken” at eto na nga ( mosang na mosang 🤣) tinawag na ni Tito Mon isa isa sa mga Lalake kung sino kasama, Tapos sa babae naman…. and then.. Hindi natawag ang name ko.. huminga ako ng malalim at sinabi ko sa sarili ko na ” better luck next time” at baka hindi pa para saken, Napatingin sila saken, nagtaka bakit hindi natawag yung name ko ,nag salita si Mommy Cecille ” ahm, kuya.. ilan po ba kasama sa babae parang kulang po kasi”.. binanggit ulet lahat ng kasama sa lalake, at sa babae.. at nasa LAST yung name ko, hindi ko alam kung ano mararamdaman ko…. sobrang saya ko, naalala ko sabi ni Mam Cherry Ylanan Villanueva na pag napasama ka one of the tour ng RO eh nag level up ka na.. Level up huh,hindi lumaki ang ulo kasi magkaiba yon, ibig sabihin na level up para saken is, mas lumaki yung Trust ni Tito Mon saken na kaya ko sumabay sa mga Señior Dancer.

    During Hawaii Tour, may lecture demo kame with students, napunta samen na sayaw is Karasaguyon,syempre naka T’boli kameng Costume, isa sa kasama ko si mommy Bhubbie, may away part sa sayaw sayaw na yon, pag hatak ni Mommy Ruby Bhubbie Alejo Ocampo sken nasama yung Bangs ko eh wig lang yon, nagkatinginan kame ni tito mon kasi nasa bandang gilid sya, kinabahan ako kasi alam ko AWARD na naman ako, yun pala, maiyak na sa kakatawa si Tito Mon kala ko papagalitan talaga ako, lecture demo lang yun kaya pag tapos ng sayaw nakita nya hawak ko yung wig ” Ahh ganon..?” pero pigil yung tawa nya 😁😁🤣🤣🤣🤣

    Mahigpit man si Tito Mon, pero hindi pa din nya nkakalimutan tumawa🥰

    Lesson learned: Determination and trust yourself 🥰

    #MyROFGstory
    #rofg49thanniversary
    #ROFG49
    #ramonobusanfolkloricgroup

  • Percival Carel says:

    What’s your ROFG Story?

    JAPAN 2007
    Tokyo and Osaka

    This is my first international tour with ROFG, a short trip yet a memorable one. It was only a year after i joined and became trainee of the company.

    There is a tradition before to include 2 first-timers(boy and girl) in every trip. I remembered that time Mam Cheng (our teacher in Marcos HS who brought me and Abi in ROFG) pushed me to write my name in a yellow pad with “YES” column posted in the rehearsal hall. So who am i not to comply? Or else, you’ll receive “let’s-get-physical-gaming” with hampas sa dibdib with matching long talak. 😂😂😂

    In a company call after a long-tiring day of rehearsal for season show, Kuya Bokal (Tour Leader) announced the list. There are only 5 slots for boys; Kuya Raul, Kuya Manok, Kuya Jhordan, Kuya RonRon made it on the list. Then, boom! Nagulat ako na name ko yung binanggit. After a lot of kantyawan, they asked me to give a speech kase as part of tradition ulet. Naalala ko umiyak na lang ako that time and sinabing kong pagbubutihan ko para makasabay ako.

    Nung panahon na yun, sobrang dami ng members. Yung tipong abot kayo sa 30boys tapos ang daming magagaling at malalakas. Hindi talaga ako nun makapaniwala. Tapos, sino bang hindi matatakot kase ang makakasama mo ay mga “nyora”? Yung tipong kakainin ka ng buhay??? (figuratively) Hahaha. But i took that as a challenge and i trusted the process!

    Not to expound na yung mga paghihirap like Maglalatik and Tinikling in extreme difficulty; yung talak at gigil ni Inang; yung sungkit ng mata ni Kuya Jhordan; yung silency ni Kuya Manok; paninindak ni Kuya Bokal; ka-room mate mo si Inang (pero libre ka naman nya lahat 😍); mga kagagahang experience sa Japan dahil sa dami ng first time at ang MUSHROOM story! Daming episodes na agad nyan. Hahahaha.

    Napapangiti at natatawa na lang ako habang sinusulat ito. Halos 15years na din pala. Hahahahaha. Happy 49th ROFG Anniversary!

    #MyROFGStory #ROFG49

  • Raul Almodiel Nepomuceno Jr. says:

    Ano ang kuwentong ROFG ko ?

    Nagsimula ako ng 15 taon na ako, patapos na nang high school dahil sa paghikayat sa akin ng ka school mate ko sa Araullo High School na ni Danny Anosa. Isa akong Arnis Junior Instructor noon sa ilalim ng NARAPHIL at inimbitahan nya ako na sumama sa kanya mag ensayo dahil isa siyang kilalang Folk Dancer sa school at makapasok sa YWCA para magsimulang mag training sa ROFDA na kung saan siya ay kabilang. Pag akyat namin sa ikalawang palapag at pagkalapit na pagkalapit sa pintuan may naramdaman akong kung anong malakas na hangin ang sumalubong sa akin at bumungad sa akin na makita na ang daming lalake at babae na nakayapak sa gitna ng napakalaking badminton court mga pawis na pawis at mga nagsasayaw ng may ngiti sa kanilang mga mukha sa saliw ng banduria at guitara at ramdam mo na gustong gusto nila ang kanilang ginagawa at pakiramdam ko ito ay isang imbitasyon sa akin na pumasok at tuluyang sumali sa grupo.
    Pumasok kami at agad akong pinakilala sa isang lalakeng naka shorts na maong, lumang puting tshirt at naka bakyang upod. Tinanong niya kung ano ang pangalan ko, at nagpakilala naman ako at pagkatapos sinabihan ako na pumunta ako sa likod, maghubad ng sapatos at gumay gaya muna. Dali dali naman akong sumunod. Siempre aligaga ako noon , gaya lng ng gaya walang nagtuturo dahil may binubuo silang sayaw na hindi ko maalala kung ano. Maya maya may sumigaw ng “company call” at lahat ay nagsipuntahan sa harap, sumunod naman ako at nakinig. May bubuuin silang show at binanggit kung sino sino ang kasama sa show at sila ang mag re rehearse. May ilang mga lalake ang hindi tinawag kaya sila ang nakasama ko sa likod. May inutusan isang lalake si kuya Mon at sya ang nagturo sa amin ng basic position of the arms and feet na nakakangawit !!! Pagkatapos ng mahabang ensayo na yun at habang tuwang tuwa ako manood ng mga lalake at babaeng nagsasayaw ng sabay sabay at bago maguwian ay may kantahan pa !!! Ang saya saya talaga … sinabi ko sa sarili ko na “ITO ANG GUSTO KO !”
    Unang gabi ng rehearsal pakiramdam ko may ngiti na rin agad sa puso ko. Ang pagsasayaw pala ang gusto gawin !!! Pero teka, sigurado pagagalitan ako ni Nanay at ng mga kapatid ko kasi titigil na ako mag Arnis. Bahala na basta magsasayaw na ako!
    Doon nagsimula ang kuwento ng buhay ko, Buhay ROFG na buhay ko. Mula sa pagiging maitim, payat, amoy pawis na bata, mahirap at di alam kung ano ba ang gusto kong gawin, ang mag Arnis at maging martial artist o ang humawak ng baso at castanets sabay kumendeng? Hindi na ako pumupunta sa training ng Arnis tuwing sabado at Linggo kundi sa doon na sa bahay ni Kuya sa MIA para sa Nakahiligang sumayaw. At ang unang natutunan kong sayaw ay SUBLI. Ilang buwan na training marami silang show hindi ako kasali hanggang sa dumating ang una kong show na nasamahan Piñafrancia Festival sa Naga City! At dumating na announcement ng grupong papuntang Japan at ayun napili ako mapabilang sa NASU 8, unang sakay ko ng eroplano at makapunta sa ibang bansa . kahit na last choice ako ni Kuya Mon dahil wala na yata syang ibang mapili noon hehehe. Sa grupong yun ako ang pinakabata (16yrs old) noon at sa totoo lang yun din ang panahon na una akong nawalay sa pagtulog sa tabi ng aking nanay. Sa biyahe rin yun ako natutong tumayo at magdesisyon magisa para sa sarili at matanggap at aminin kung ano talaga ako .Ito rin ang simula paaralin ko ang sarili ko at maioagptuloy ko ang aking kolehiyo at nagtuloy tuloy ang pag aaral ng iba’t ibang klase sayaw ng kumpanya. pagkalipas ng 2 taon, naging Dance Master rin ako ng ROFG at nabigyan ng kung ano ano pang pagkakataon tulad ng makasama manaliksik ng sayaw, magpasa ng sayaw sa ibang mananayaw ng kumpanya , national and ibternational folk dance workshops dahil sa tiwala at pagkakataong binigay sa akin ni Kuya Mon. Naging bansag pa nga sa akin ang Ramon Obusan JR dahil sa sobrang pagiging istrikto at metikuloso sa pagtuturo. Ang mahalaga natututo sila ng kumpleto at tama. Sabi nga ni Kuya Mon “ Kung ituturo mo, ituro mo ng tama at kung papano mo natutunan dahil ang kaakibat nito ay RESPETO sa kultura ng pinagmulan ng sayaw. Hanggang sa lalong lumawak ang interes ko sa iba iba pang klase ng sayaw at dahil na rin ang mahir ko sa college ay DANCE. Ilang taon pa lumipas, nahikayat ako sumali sa grupo ni MamaRoming Romeo Abarro ng MAY PERMISO mula kay kuya. Pumayag siya dahil magkaiba naman kasi ng genre ng sayaw. Dito nagsimula ang makailang balik ako sa bansang Japan para magsayaw at mapag aral ang sarili at mabuhay ang pamilya ko. Pero sa tuwing nasa Pilipinas ako balik ROFG pa rin ako. Hanggang sa lumawak at nakapunta sa iba iba pang bansa dahil sa pagsasayaw na akala ko noon ay sa libro ko lang makikita. Doon pa lang napakaraming kuwento na, iba iba araw araw at ang hirap isa isahin.
    Nasabi ko nga sa sarili ko na napaka suwerte kong nilalang dahil Nagkaroon ng hinahangaang Kuya, itinuring na pangalawang Ama, Guro at kaibigan. Ang pasasalamat ko sa kanya wala siguro kapantay. Basta ang alam ko sa puso ko siya ang humubog sa akin sa kung anoman ang naging ako ngayon.
    Tanong mo ulit so, Ano ang kuwento ko ? Napakaraming nabuo sa loob ng halos 4 na dekada paglagi sa sa ROFG. Lahat mahalaga at may aral . Hindi matatawaran.
    Hanggang sa nagdesisyon akong magretiro sa pagsasayaw at ipagpatuloy na lang ang pagkilos sa likod entablado. nasabi ko na rin kay Ate Bing Bebang Yabang ang tungkol sa mahalagang pag uusap/ pangako ko sa kay Kuya Mon na hanggang kaya andito lang ako para sa ROFG.
    Yan ang kuwento ko.

    Maraming Salamat ROFG
    Maraming Salamat Kuya Mon

    #PROUDROFG
    #myrofgstory
    #rofg49

Leave a Reply

Your email address will not be published.